Zadanie 22.3. (0–1)

Treść

Tysiąc lat temu żubry nizinne występowały powszechnie w rozległych lasach pokrywających ówczesną Europę. Stanowiły wówczas cenne trofea myśliwskie, dlatego w średniowieczu w Polsce polowanie na żubry było przywilejem królewskim. Pierwsza informacja o ochronie żubra pojawiła się w XVI w. Jednak mimo ochrony liczebność żubrów malała i zawężał się obszar ich występowania. Przed I wojną światową żubr nizinny w stanie dzikim zamieszkiwał jedynie Puszczę Białowieską. Jego populacja liczyła ponad 700 osobników, ale w wyniku działań wojennych i kłusownictwa do roku 1920 nie dotrwał żaden osobnik tej populacji. Odtworzono ją dzięki osobnikom trzymanym w niewoli w innych krajach europejskich. Obecnie liczy ona około 1000 osobników. Założycielami tej populacji było 12 żubrów. Ze względu na tak małą liczbę założycieli gatunek ten jest nadal zagrożony wyginięciem. Na podstawie: https://bpn.com.pl

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz literę P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, lub literę F – jeśli jest fałszywe. Ochrona gatunkowa żubra, wprowadzająca zakaz zabijania

1. P F i niszczenia siedlisk, jest przykładem ochrony czynnej. Wzrost liczebności populacji żubrów jest przykładem restytucji zakończonej

2. P F sukcesem. Prowadzenie wymiany osobników między stadami i zasilanie stad wolno

3. żyjących osobnikami z hodowli jest korzystne, ponieważ zwiększa pulę genową P F lokalnych populacji żubra.